Tag: life
គុណតម្លៃការងារ
នៅពេលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមឈានជើងចូលក្នុងពិភពការងារ និងការរកស៊ីដំបូងៗ ខ្ញុំធ្លាប់គិតថាថា “ការងារទទួលមួយជោគជ័យ” នៅពេលខ្ញុំធ្វើឱ្យរួចទាន់ពេល ទទួលបានកម្រៃល្អ និងមានអ្នកពោលសរសើរគាំទ្រ។ ប៉ុន្តែក្រោយពីបានឆ្លងកាត់ការអនុវត្តផ្ទាល់ ខ្ញុំក៏ដឹងថា ការគិតត្រឹមប៉ុណ្ណឹង គឺនៅខ្វះធាតុផ្សំជាច្រើនទៀតដែលរួមបង្កើតបានជា “ការងារដែលមានតម្លៃ”។ នៅពេលអ្នកបណ្ដោយឱ្យចិត្តរំពឹងលើការគាំទ្រពីមជ្ឈដ្ឋានខាងក្រៅខ្លាំងពេក អ្នកអាចនឹងឈានទៅរកការ “បង្ខំធ្វើដើម្បីតម្រូវចិត្តគេ” រហូតដល់ថ្នាក់ថា បើអត់មានអ្នកគាំទ្រ អ្នកមិនអាចបន្តធ្វើកិច្ចការនោះបានទៀតឡើយ។ ១. ភាពខុសគ្នារវាង «តម្លៃ» និង «គុណតម្លៃ» ពាក្យថា «តម្លៃ» (Price) និង «គុណតម្លៃ» (Value) ច្រើនតែត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ច្រឡំគ្នា ឬហៅកាត់ៗ។ ការណ៍នេះនាំឱ្យយើងផ្ដោតខ្លាំងតែលើ “ថ្លៃថ្នូរ” ជាប្រាក់កាស ឬតួលេខ។ សម្រាប់ខ្ញុំ ការងារមិនមែនសំដៅតែលើការរកស៊ី ឬការងារក្រុមហ៊ុនឡើយ។ គ្រប់កិច្ចការក្នុងគ្រប់វិស័យ សុទ្ធតែមានគុណតម្លៃរៀងៗខ្លួន អាស្រ័យទៅតាមស្ថានភាពសង្គម។ ការងារខ្លះដែលមានមនុស្សរោមគាំទ្រ ឬលើកតម្កើងផុសផុល មិនប្រាកដថាជានិរន្តរភាពនោះទេ ប្រសិនបើវាមិនមាន “មូលហេតុ” រឹងមាំដែលធ្វើឱ្យមនុស្សចង់រក្សាការគាំទ្រនោះយូរអង្វែង។ ផ្ទុយទៅវិញ ការងារខ្លះដែលហាក់ស្ងប់ស្ងាត់ មិនសូវលឺគេនិយាយ ក៏មិនអាចសន្មតិថាគ្មានតម្លៃនោះដែរ! ២. កុំឱ្យ «សំឡេងខាងក្រៅ» ក្លាយជាកត្តាបង្ខំខ្លួនឯង…
អត់ដឹង អត់ចេះ
ខ្ញុំធ្លាប់ឮនិងឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ស្វែងរកអ្វីដែលខ្លួនឯងស្រលាញ់។ ខ្ញុំក៏មិនប្រាកដថា ខ្ញុំរកវាបានហើយឬអត់ដែរ? ពីព្រោះអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើនៅថ្ងៃនេះ មិនប្រាកដថាស្អែកឡើងខ្ញុំនៅតែចូលចិត្តឯណា? ខ្ញុំតែងប្រាប់មនុស្សជុំវិញខ្ញុំថា បើមិនដឹងក្រោកឡើងត្រូវធ្វើអ្វីទេ នោះហើយគឺជាអ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើ គឺយើងត្រូវក្រោកឡើងដើម្បីរកអ្វីៗមកធ្វើ។ យើងគ្រាន់តែផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់យើងបន្តិច។ ពីព្រោះថាក្នុងជីវិតមួយនេះ មិនមែនគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែរត់មករកយើងទេ កាលបើយើងមិនធ្វើអ្វីឱ្យវាកើតឡើងទេ។ ការដឹង ដែលល្អបំផុត គឺការដឹងថាយើងមិនដឹងអ្វីទាំងអស់។ នេះជាពាក្យរបស់ សូក្រាត។ គិតទៅ ការដែលដែលយើងគិតថាខ្លួនឯងដឹងអស់ហើយ ចេះអស់ហើយ ជារឿងដែលហាក់គ្មានន័យសម្រាប់ជីវិតមួយនេះ។ គឺ ការមិនដឹង ទេតើហ៍ ដែលជាកត្តាមួយជួយឱ្យជីវិតយើងឆ្លងកាត់នូវបទពិសោធន៍ដ៏ល្អៗ និងចំណេះដឹងថ្មីៗជានិច្ច។ ការមានគោលដៅមហិមា មិនមែនជារឿងខុសទេ ហើយបើយើងមិនអាចទៅដល់គោលដៅនោះ ក៏រឹតតែមិនមែនជាកំហុសយើងទាំងស្រុងដែរ។ ប្រៀបដូចពាងមួយ ដែលមានទឹកកន្លះ ហើយយកគម្របមកបិទជិត។ ទោះភ្លៀងប្រាំយប់ប្រាំថ្ងៃ ក៏មិនអាចបំពេញទឹកក្នុងពាងនោះដែរ។ បើយើងជាពាងនោះ ចូរសាកទម្លាក់គម្របចេញ ពេលនោះហើយយើងនឹងទទួលបានទឹកភ្លៀងថ្មីៗ។ ឱ្យវាហូរហៀរទៅចុះ ឬឱ្យវាហួតទៅចុះ ក៏ល្អជាងទឹកដែលនៅតែកន្លះពាង មិនស្គាល់ពន្លឺថ្ងៃ។ សុភាសិតខ្មែរ «ផ្លូវវៀចកុំបោះបង់ ផ្លូវត្រង់កុំដើរហោង» ក៏ជាគោលការណ៍ជីវិតមួយដែលខ្ញុំបានឆ្លងកាត់ខ្លួនឯង។ មនុស្សម្នាក់ៗតែងមានគោលដៅរៀងៗខ្លួន ប៉ុន្តែដំណើរទៅកាន់ទីនោះ វាមិនងាយដូចការដែលយើងគ្រោងទុកឡើយ។ ពេលខ្លះយើងត្រូវទៅធ្វើរឿងផ្សេងមួយដោយឡែក ដោយមិនរំពឹងទុក ពីមួយទៅមួយ មុននឹងឈានទៅជិតគោលដៅនោះ។ ខ្ញុំថា…
